باشد عمداً ترك نمايد ، اين است كه غسل كند و نماز را قضا كند . فصل دوم در شروط كفّاره شروط كفاره يازده چيز است : اوّل آنكه : نيّت كفّاره كند . دوم آنكه : قصد قربت نمايد . سوم آنكه : كفّاره را از عوض مجرّد سازد ، پس اگر غلامى را آزاد كند به‌شرطى [ 1 ] كه او چيزى دهد صحيح نيست . چهارم آنكه : سبب آزاد كردن فعل حرام نباشد ، چون بريدن گوش و بينى ، چه اگر در وقت بريدن گوش و بينى قصد آزاد كردن جهت كفّاره كند صحيح نيست . پنجم : تعيين كفّاره با تعدّدِ اسباب اقسام آن ، امّا با اتّحاد تعيين لازم نيست . [ 2 ] ششم آنكه : بنده را كه در كفّاره آزاد مىكند بايد كه مسلمان باشد يا طفلى كه پدر او مسلمان باشد ، پس آزاد كردن كافر صحيح نيست . [ 3 ] هفتم آنكه : بندهء كسى باشد كه به خريدن او آزاد نشود ، پس اگر پدر خود را بخرد و قصد كفّاره كند صحيح نيست . هشتم آنكه [ 4 ] : بنده سالم باشد از عيوبى كه موجب آزادى او شود ، يعنى كور و لنگ و زمين‌گير و مجذوم و غير آن نباشد ، و اگر بيمار باشد يا آفتى داشته باشد صحيح است . نهم آنكه : بنده ملك او باشد ، پس غلام غير و غلامى كه بركسى جنايتى [ 5 ] كرده

--> [ 1 ] - حديثى بر اين شرط نيافتيم و لكن اصل حكم مسلّم است بين العلماء ، بلكه ادّعاى اجماع‌كرده‌اند لهذا البتّه مراعات اين شرط بايد شود و ترك نشود . ( تويسركانى ) [ 2 ] هر چند احوط است . ( دهكردى ، يزدى ) [ 3 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 4 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 5 ] يعنى از روى عمد و در مدبّر اقوى صحّت است . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى )